Kopenhag’da düzenlenen eşcinseller yürüyüşünde Türkler de boy gösterdiler. Hürriyet Gazetesi’nin Kopenhag muhabiri Ünsal Turan’ın haberine göre, Danimarka’da yaşayan lezbiyen Türk kızları rahat ve açık giysileriyle dikkat çekerken, Türkiye’den gelen Türk bayanları ise dikkatli davrandılar.

Çok seksi giyinen bir Türk kızı, Hürriyet kamerDünyanın ç eşitli ülkelerinden yaklaşık 4 bin kişi ve 75 grubun katıldığı yürüyüşü, Danimarkalı, göçmen ve turist yaklaşık 100 bin kişi izledi. Frederiksberg Belediyesi önünde başlayarak, Jagtvej, Norrebrogade caddeleri üzerinden Kopenhag belediye binası önündeki meydana kadar yaklaşık 4 km yürüyen eşcinseller, rekli kostümleri, ilginç hareketleri ile yol buyunca kendilerini izleyen halktan alkış topladılar.

Daha önceki yıllarda müslüman asıllı göçmen gençlerin taşlı saldırısına uğrayan eşcinselleri korumak için bu kez çok sıkı güvenlik önlemleri alındı.

Eşcinselleri kortejin başında ve sonunda, sokak başlarında güvenlik önlemi alan çevik kuvvet ekipleri korudu. Ayrıca ambulanslar da hazır beklediler. asını görünce „bakın Türk olduğumu yazmayın, Havaaili yazın“ dedi. Boynunda Danimarkalı sevgilisi Maria’nın ismi yazılı altın kolye ile, poz veren Türk kızı, müziğin ritmine uyarak yaptığı kıvrak dansları ile dikkat çekti.

İngiltere’nin ünlü kolejlerinden London City kolejinden müzik öğretmenliği yapan ve öğrenciler tarafından “Bayan caz” olarak adlandırılan 26 yaşındaki Helen Goddard, 15 yaşında bir öğrencisiyle lezbiyen ilişkiye girmek suçundan tutuklandı.

Öğrencisiyle defalarca yatan ve bu yüzden okul yönetimi tarafından işten kovulan genç öğretmenin 14 yıla kadar hapis istemiyle yargılanacağı belirtildi.

Bir lezbiyen ve gay destek grubu ActionAid’e verdiği bilgide, sadece Cape Town’da her hafta önlerine, “düzeltici tecavüz” diye adlandırılan saldırıyla karşılaşan en az 10 vakanın geldiğini bildirdi.
ActionAid ülkede her yıl 500 bin civarında tecavüz vakası olduğunu tahmin ediyor. Örgüt, polisin özellikle lezbiyenlere karşı işlenen suçları soruşturmada isteksiz davrandığını belirtiyor.

Geçen yıl lezbiyen futbolcu Eudy Simelane’nin tecavüze uğrayarak vahşice öldürülmesi, başta kadınlar olmak üzere homofobik şiddete dikkati çekmişti.

Dünyanın en ilerici anayasalarından birine sahip olan Güney Afrika, 2006′da kıtada eşcinsel evliliğine izin veren tek ülke olmuştu ancak bu konudaki tabu hala sürüyor.

Yaşadığı taciz ve baskılar nedeniyle ordudan ayrılan Fletcher, geçen yıl sonuçlanan davada kendisine ödenen tazminat miktarının, Irak ve Afganistan’da yaralanan askerlere ödenen miktardan az olmasından rahatsız olduğunu söyledi.

Savaşta yaralanan askerler için üzüldüğünü vurgulayan Fletcher, buna karşın ordudayken yaşadıklarının hayatını çekilmez kıldığını ifade ederek, tazminat miktarının adil olmadığını savundu.

*Tüm İranlı lezbiyen kadınlara…

Özgürlük yolunda yürüyeceğimiz o günde, el ele, birbirine kenetlenmiş kollarla, sıkı adımlarla ve başımız dik… Bizi sarmalayan zincirleri kiracağız; esaret zincirlerini, korku zincirlerini. Dayanışmayla, güç ile ve gururla kalkacağız yerlerimizden hayat için özgürlük içinde. Sansür, baskı ve izole cağı kapandı. Haksızlık, tiranlık ve şiddet hakkında cesurca konuşma zamanı geldi artık. Eğer sen ve ben acı ve keder çığlıklarımızı dünyaya haykırmazsak bir terör hücresinde ölüp gideceğiz. Tek bir sesle İranlı lezbiyen kadınların sorunlarını dünyaya duyuralım. Eğer sen ve ben sessiz kalırsak sadece haklarımızı değil daha birçoklarımızı kurban vereceğiz. Neyi bekliyorsunuz? Hep b eraber özgürlüğümüzü haykıralım. Eğer bizimle birlikte çalışmak istersen iletişime geç: aRcHbish0p@w.cnLütfen kendini okuyucularımıza tanıtır mısın?

Ben Taraneh, İranlı bir lezbiyenim, 48 yaşındayım. 17 yıl önce Avrupa’ya mülteci olarak geldim.

Lezbiyen olduğunu ne zaman fark ettin?

Çocukluğumda, erkeklerden çok kız arkadaşlarım olmasını tercih ederdim.

Neden mülteci oldun?

Ben lezbiyenim. Bu nedenle defalarca tutuklandım. Hapse atıldım ve sonunda asılma yoluyla idam cezasına mahkûm edildim. İlk tutuklandığım zamanı hatırlıyorum; 21 yaşındaydım ve Isfahan’da örgenciydim. Tutuklandığım sırada kız arkadaşım ile arabada sevişiyorduk. Üniversiteden de atildim. Üç ay ceza evinde yattım, kırbaçlandım. Neticede eğitimime devam etmek üzere Hindistan’a gittim. Fakat ailem orada kalmamı istemedi, ben de İran’a dönmek zorunda kaldım. Bu noktadan i tibaren diğer sorunlarım başladı.

Lezbiyen bir kadın olarak İran’da ne gibi problemler yaşadın?
Ellerinde delil var mıydı?

Evet, vardı. Kız arkadaşımı da tutukladılar ve ellerindeki deliller birbirimize yazdığımız mektuplardı, bunları bulmuşlardı.

Sizi aşk mektupları yazdığınız için mi tutukladılar?

İkinci tutuklanışımda lezbiyenliğimi itirafa zorlandım. Şu an bu kelimeleri yazarken bedenim titriyor, birdenbire üşüyorum. Keşke Tanrı, kablolarla kırbaçlanarak, benim ve o zaman henüz 17 yaşında olan kız arkadaşımın çığlıklarıyla çınlayan hayatımızın her saniyesinin öcünü alsa. Beni tek kişilik bir hücreye yerleştirdiler. O kadar çok dövüyorlardı ki beni, çok kan kaybediyordum. Bana yardım etmeleri için yalvardım ama etmediler. O darbelerin izleri bugün bile tamamen gitmiş değil. Isfahan devrimci mahkemesi hâkimi tövbe etmemi ve camiadaki diğer lezbiyenlerin yakalanması için onlarla işbirliği yapmamı tavsiye etti. Onun bu teklifini reddettikten sonra dayaklar devam etti ve birkaç gün sonra beni kadınlar koğuşuna yerleştirdiler.

Kız arkadaşın ne durumdaydı?

O daha genç olduğu için yoldan saptırıldığını söyleyip kefaletle serbest bıraktılar 6 ay sonra. Benim davamda ise bu benim ikinci tutuklanışım olduğu, evli olduğum ve otoritelere karşı sürekli ters konuştuğum için hapiste 2 yıl fazladan yattım. Sonra bana bir kâğıt parçası gösterip bunun idam kararı olduğunu söylediler. Her gün bana, “serbest bırakılsan bile biz seni yine buluruz, hapse yollarız ve asarız” diyerek psikolojik işkence yapıyorlardı. Isfahan’ın Dastgard hapishanesinde hayat kadınlarının, katillerin, hırsızların vs. kaldığı kadınlar koğuşunda kalı yordum. Adlî mahkemedeki *** adındaki bir adam tarafından 160 kamçı cezası adlım. Arka avlunun ortasındaki bir yatağa bağladılar beni. Diğer mahkûmlar da kırbaçlanışımı izlemek üzere gelmişlerdi. Akşamları işkence olarak gözlerimi bağlayıp avluda beni oradan oraya döndürüyorlardı. Gözetmenim bana, “bu yıl seni yakmalılar” deyip duruyordu. Bütün bu işkenceler sadece lezbiyen olduğun için.

Hapiste senden başka eşcinsellikle suçlanıp tutuklanmış kadınlar var mıydı?

Evet. Bu nedenle tutuklanmış 38 arkadaş vardı. Birçoğu evlenmeye zorlanmıştı. Bazıları Dubai’ye ya da Fransa’ya kaçtılar.

Kocan ve ailen nasıl tepki verdiler?

Kocama, “karına doğru yolu göstermelisin” dediler. Kocam kuşkulanıyordu. Fakat ailem çocukluğumdan beri lezbiyen olduğumu biliyor, bu nedenle beni evlendirdiler. Bütün hayatım boyunca şiddete maruz kaldım, hiç kimse duymadı sesimi. İstemediğim bir hayat yaşadım. Kimse içimde neler koptuğunu bilmesin diye dışarıya karşı güldüm. İnan bana, bu güne kadar bu acıyı dindirmeye muktedir olamadığım için çok mahcubum.

Nasıl serbest bırakıldın?

Çok rüşvet vererek ve bağlantılarımı kullanarak. İmam Zaman’ın doğum günü vesilesiyle serbest bırakıldım.

Hapisten çıktıktan sonra ne yaptın?

Kaçtım. İran’daki hayattan kaçmanın bir yolunu araştırmaya başladım. Ne ailem ne de kocam, artik benim için hiç kimsenin bir önemi yoktu. Psikolojik olarak kötü bir durumdaydım, aklımı kaçırmıştım. Kıbrıs’a gittim, sonra Türkiye’ye ve ardından burada mülteci oldum. 5 yıl sonra, söyleyecek şeylerle dolup taşarak sonunda yapayalnız kaldım. Babam geldi buraya. Onu yatıştırmak için kocamı yasadışı yollarla getirmeye zorlandım. Mahkemede ona, “karın lezbiyen” dediler ve bizi ayırdılar. (1)

Şu anki durumun nedir?

Yalnızım. Burada bile korkuyorum. Ve sanıyorum beni izole eden de bu korku. Garip bir korku sürekli bana eşlik ediyor. Eğer çektiğim ızdırapları bir parça kâğıda yazsam, okuyanlar kesin kudururlardı. Gerçi herkes bir şekilde acı çekiyor. Hiç arabaya bağlanıp yerde sürüklenen birini tanıdın mı? Kashan’da beni bir arabaya bağladılar ve sürüklediler. Ne diyeyim, kime diyeyim? Keşke bu canileri cezalandıran bir Tanrı olsa. Neden benim, barışın hüküm sürdüğü bu diyarda, kendimden bile korkmam gerek? Neden kimse bizi dinlemiyor? Bu “insan hakları” nerede? Hani İslam? Hani Tanrı? (2)

Birçokları İran’da lezbiyenlerin “kadın” oldukları için ve cinsel yönelimlerini gizli tuttuklarından sorun yaşamadıklarını düşünüyor. Sen bu konuda ne diyorsun?

Çok sorunları var ama bunları dile getiremiyorlar. Bunu yapamıyorlar çünkü onları koruyanlar yok. Benim babam gümrük memurluğunda şefti. Çocukluğumdan beri bu duygu içimde ve bunu hiç kimseye anlatamıyordum. Bizi anlamaya muktedir birileri var mıdır acaba?

İran’da senin gibi pek çok kadın var fakat neden kimse onların durumunun farkında değil?

Çünkü İranlı kadınlar henüz kendilerini ve lezbiy enliklerini kabul etme konusunda yeterli olgunluk seviyesine ulaşmadılar ve başka seçenekleri kalmıyor. Onları koruyan ve savunan yasalar yok. Biri çığlık atsa bile onu duyacak kimse olmaz ortalıkta.

Bazı insanlar İran’daki lezbiyenlerin gizlice yaşadıkları takdirde sorunlarla karşılaşmayacaklarını sanıyorlar!

Bence, bir kişi İran’da gizlice yaşayamaz, çünkü İranlılar yalnız yaşayan bir kadını onaylamazlar. Ben buradaki İranlılardan bile korkuyorum. Eğer yalnız yaşıyorsan, “sana kim bakıyor?” diye sorarlar. Sahip olduğumuz bu gülünç kültür, buradaki İranlıların zihniyeti hâlâ olduğu gibi, ayni.

Hayalin nedir?

Eğer yapabilseydim, İran’daki tüm lezbiyenleri kurtarıp buraya getirirdim. Çığlıklarımız susalı yıllar oldu ve kimsenin kulağına ulaşmadı.

“Lezbiyenler her zaman birçok sivil toplum hareketinin, feminist grupların içerisinde ve gey örgütleri ile beraber, aynı zamanda sanatla ilgili çevrelerde ve sömürge karşıtı ve kendi ülkelerinin bağımsızlık mücadelelerinde var oldular. Yakın tarihte, lezbiyenler farklı renklerden kadınların (ırk, etnik kökeni farklı kadınlar), yerli kadınların ve genel olarak feminist hareketlerin eşit hak mücadelesinin içinde de yer aldılar.”Kitabın tanıtımında olumlu örneklerin altı çizildi. Bu örneklerin “Tarihin değişebileceğini” gösterdiğive bazı lezbiyen grupların mücadelelerini diğer hareketlerin talepleri ile birleştirebilmeyi başarmasına dikkat çekildi.

“Bazıları Apartheid rejimine karşı ırkçılığı ifşa ederek mücadele etti, diğerleri kendi bölgelerinde barışı inşa etmeye çalışıyor, bazıları kırılgan ve ayrımcılığa uğramış başka gruplara katılıyor.” Lezbiyenlerin, diğer gruplara göre daha fazla dayanışma sergilediği gerçeğinin bilinmesi gerektiğinin altı çizildi.

“Lezbiyenler,toplumumuzda eşit haklar ve adalet için mücadele verenherkesin işine yarayabilecek devrimci bir anlayış uygulamışlardır.”

Çalışma, sürekli kurban olmak üzerine odaklanmak yerine, lezbiyen hareketin geleceğini güçlendirmeyi amaçlıyor. “Deneyim ve bilgi paylaşımı, becerilerin geliştirilmesi için bir yoldur ve kazanımların farkında olmak güçlenmeye ve onur sahibi olmaya giden ilk adım dır.” denildi.

Kitap, birçok farklı soruların da ucunu açık bırakıyor. Bu sorular şöyle: “Feminizm nedir?”, “Lezbiyenlerin talepleri, geylerin gündemiyle mi yoksa kadınların gündemiyle mi daha yakından ilişkilidir?” Bu soruların kitapta bulunabilecek cevapları, lezbiyenlerin hareketlerinin çeşitliliğinin ve karmaşıklığının göstergesi olacaktır, açıklaması yapıldı.
“Bu çalışma, umarız ki, birbirlerinden farklı ancak birbirileriyle ilişkili bu hareketler konusunda ilham kaynağı olur ve merakınızı arttırır. Aynı zamanda, LGBTT hareketi içerisindeki genç lezbiyen feministleri güçlendirmek ve lezbiyen hakları alanıyla çalışmanın önemi konusunda ana akım örgütlerin bilincini yükseltmek amacıyla bir eğitim aracı olarak kullanılır.”

Sibel Edmonds, verdiği ifadede, Türkiye’nin “dişi” ajanlarının ABD’de kadın bir Temsilciler Meclisi üyesine seks tuzağı kurduğunu öne sürdü.

Ohio Seçim Kurulu’nda bir yolsuzlukla ilgili soruşturmada konuşan Edmonds, Türk ajanların, ilişkiyi kayda aldığını ve Kongre üyesine şantaj yaptıklarını iddia etti.
Sibel Edmonds, ifadesinde, 11 Şubat 2008’de ölen “etkili” Kongre üyesi Tom Lantos’un Türkiye ve İsrail’e ABD hakkında gizli bilgiler aktardığını da ileri sürdü. Edmonds, “Sadece rüşvet için değil, suç eylemiydi bunlar” diye konuştu.

“Zeynep’in kız a rkadaşı olan ve ailece görüştükleri P.K., MSN ile Zeynep’e mesaj yolladı. Zeynep’in evde bulunmaması, kız arkadaşı S.K.’nin mesajı yanıtlaması üzerine P.K., S.K.’ye ‘Sen lezbiyenin önde gidenisin’ dedi. Bu mesaj üzerine iki liseli kız arasında gerginlik başladı. Olay günü P.K. erkek arkadaşı Fatih Yoldaş ile okula giderken S.K. ve Zeynep Yılmaz ile karşılaştı. S.K., P.K. ile MSN’deki mesaj konusunda görüşmek istedi. Yoldaş’ın görüşmeye izin vermemesi üzerine erkek görünümlü Zeynep, ‘Ne oluyor?’ diye el kol hareketi ile Yoldaş’a bağırdı. Kendisine bağırılmasına öfkelenen Yoldaş da erkek zannettiği Zeynep ile tartıştı. Çıkan kavgada Zeynep Yılmaz, kelebek bıçağını Yoldaş’ın göğüs bölgesi ve koluna sapladı. Yoldaş olay yerinde öldü.”

İddianamede, ayrıca, görgü tanıklarının ifadelerine de yer verildi. S.K. bıçaklama anını görmediğini belirtirken, P.K. ile 2 tanık ise kavga sırasında Zeynep Yılmaz’ın bıçakla Yoldaş’ı göğsünden bıçakladığını gördüklerini söyledikleri belirtildi. Ön ümüzdeki günlerde Adana 4′üncü Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılanmaya başlayacak olan Yılmaz, tutuklandığı nöbetçi mahkemede, Yoldaş’ı kendisinin öldürmediğini iddia ederek cinayet anını şöyle anlatmıştı:

“Arkadaşım S.K. yanımdaydı. P.K.’yi gördük. P.’nin babasının cezaevine gireceği söyleniyordu. Girip girmediğini merak ettiğimden P.’ye sormak istedim. Ancak P.’nin yanında erkek arkadaşı vardı. Bu nedenle sormadım. S.’den P.’yi çağırmasını istedim. P.’nin erkek arkadaşı benim görüntüm ve tavırlarımdan dolayı erkek olduğumu düşünebilirdi. P.’nin erkek arkadaşı Fatih yanımıza geldi. P. beni ‘Aile dostumuz Zeynep’ diye tanıştırdı. Fatih tanışmak için elimi sıkmak istedi. Elimi uzattığımda şiddetli şekilde sıktı ve bırakmadı. Ben ‘Arkadaş git’ diyerek gitmesini söylediğimde üzerime saldırıp başıma yumruk vurdu. Aldığım darbe ile duvara çarptım. O sırada üzerime 6- 7 kişi saldırdı. Nerdeyse öleceğimi sandım. Başımdan iki bıçak darbesi ve taş ile yaralandım. Belime kadar kan geldiği ni gördüm. Cebimdeki çakı bıçağımı çıkardım. Ancak, bıçağı hiç kullanmadım. Kendimi savunmak için bıçağı kullanmak istedim. Kullanma fırsatım olmadan elimden aldılar. Fatih’i ben bıçaklamadım. Ben yerdeydim. Gözümü açtığımda Fatih’i görmedim. Fatih’in nasıl bıçaklandığını bilmiyorum. Olayda 3- 4 tane bıçak vardı. Bana saldıran kişiler Fatih’in arkadaşlarıydı.”

Daha Zevkli Sohbet icin lez Sohbet Programını İndirebilirsiniz